Categorie: Blog

Zullen we over de dood praten?

Eind 2011 klopte de dood genadeloos op de deur van mijn zorgeloze leven. Met mijn man en twee jonge kinderen, een leuke baan en veel lieve mensen om mij heen lachte het leven mij toe. Niets kon mij gebeuren. Het bleek echter zo anders.… Continue Reading “Zullen we over de dood praten?”

Samen zijn we jarig

Ze was buiten aan het spelen, toen ze haar vader aan zag komen lopen. Vreemd, dat gebeurde nooit. Meteen voelde ze aan dat hij niet zomaar naar haar toe kwam. Zijn ernstige blik vertelde dat ook. Ze begreep er niets van. Pas toen hij… Continue Reading “Samen zijn we jarig”

KerstMis

Kerstmis staat voor de deur. Misschien als een enorme berg om tegenop te zien, misschien als dagen waar je (inmiddels) weer van kunt genieten. Ongetwijfeld zijn het dagen die raken. Raken aan je gemis…

Rouwen en opvoeden

“Ik huil me nog liever kapot!”, schreeuwt hij vanuit zijn tenen. Woorden van frustratie en boosheid. Wat hij voelt is groot en overweldigend. Terwijl ik hem probeer af te leiden, geeft hij me te kennen dat hij niet kán stoppen met huilen. Mijn tienjarige… Continue Reading “Rouwen en opvoeden”

“Papa heeft het zelf gedaan.”

Ze zijn nog zo jong. Vier en twee jaar pas. Ik heb ze net verteld dat papa dood is. Hoe kan ik ook nog vertellen dat hij die dood zelf heeft opgezocht? Dat het geen domme pech van een ongeluk of een hartaanval was… Continue Reading ““Papa heeft het zelf gedaan.””

Afscheid

“Dat raden we u ten zeerste af. Zijn lichaam is ernstig verminkt.” Dit was het antwoord op mijn vraag of ik mijn echtgenoot nog mocht zien. Ik knikte begripvol. Dat de rechercheur me met zijn antwoord iets belangrijks ontnam, besefte ik nog niet.

De poort van jouw hart

Eindelijk. Vandaag ga je schaatsen. Al de hele week kijk je uit naar deze dag. Vorig jaar schaatste je voor de allereerste keer. Wat genoot je. En wat ging het je makkelijk af. Als een ervaren schaatser gleed je over het ijs, met een… Continue Reading “De poort van jouw hart”

Verdriet delen

“Ik haat dinsdagen”, zegt zoonlief vanmorgen. Hij kan niet goed uitleggen waarom. Hij heeft er gewoon geen zin in vandaag.

Genieten en verdrieten

3 jaar na jouw dood maak ik de balans op. Na instorten en zoeken naar de brokstukken, is de tijd aangebroken weer op te bouwen. Stap voor stap. Vol vertrouwen!